Ubezpieczenie do Algierii

Czy kraj, którego blisko 90% powierzchni pokrywa Sahara, może być ciekawym celem podróży? Parafrazując popularne internetowe powiedzonko, odpowiadamy: „Jeszcze jak!”.

Ubezpieczenie turystyczne do Algierii – ile kosztuje i jakie wybrać?

Algieria to raczej nietypowy kierunek turystycznych wojaży, dlatego tym bardziej istotne jest, żeby dobrze się na taki wyjazd przygotować. Oprócz zabrania niezbędnych dokumentów i bagaży, trzeba koniecznie pamiętać o ubezpieczeniu turystycznym, które już w standardowej wersji powinno gwarantować m.in.:

  • pokrycie kosztów leczenia w razie wypadku lub choroby;
  • pokrycie kosztów akcji ratowniczych;
  • pokrycie kosztów transportu medycznego do kraju;
  • pokrycie kosztów leczenia w razie COVID-19, a także zakwaterowania, wyżywienia i późniejszego powrotu do kraju w razie przymusowej izolacji/kwarantanny;
  • odszkodowanie z NNW w razie doznania trwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku nieszczęśliwego wypadku;
  • pokrycie szkód osobowych i rzeczowych spowodowanych przez ubezpieczonego w ramach OC w życiu prywatnym;
  • ubezpieczenie bagażu w razie jego zgubienia, uszkodzenia lub kradzieży;
  • usługi assistance w trakcie podróży.

W pierwszej kolejności przy wyborze polisy zwróć uwagę na sumę ubezpieczenia kosztów leczenia – ta musi być odpowiednio wysoka, żeby pokryć wszystkie niezbędne wydatki, w przeciwnym razie różnicę będziesz musiał ponieść z własnej kieszeni. A trzeba pamiętać, że chociaż leczenie w Algierii nie jest bardzo drogie (koszt wizyty lekarskiej to ok. 5 euro), co wynika z jego niższego niż w Europie standardu, w razie poważniejszego wypadku wymagającego akcji ratowniczej czy transportu do kraju, koszt gwałtownie wzrośnie.

Lepiej więc być przezornym i ubezpieczyć się na większą kwotę (minimum 200 000 zł), niż potem żałować. Tym bardziej, że różnice w cenie polisy są naprawdę niewielkie, sięgając zaledwie kilkunastu złotych. A ile zapłacimy za takie ubezpieczenie? Sprawdźmy to na przykładzie jednego dorosłego turysty, który wybiera się do Algierii na tydzień.

ProamaGeneraliAXA PartnersProama
Cena polisy45 zł55 zł59 zł62 zł
Koszty leczenia200 000 zł300 000 zł600 000 zł300 000 zł
Ratownictwo200 000 zł300 000 zł600 000 zł300 000 zł
COVID-19Zachorowanie,
izolacja
Zachorowanie,
izolacja
Zachorowanie,
izolacja,
kwarantanna
Zachorowanie,
izolacja
NNW10 000 zł40 000 zł50 000 zł20 000 zł
Śmierć10 000 zł40 000 zł25 000 zł20 000 zł
OC prywatne50 000 zł50 000 zł250 000 zł100 000 zł
OC sportowe50 000 zł50 000 zł250 000 zł100 000 zł
Bagaż1000 zł3000 zł2000 zł
Opóźnienie bagażu120 euro350 zł120 euro
Sprzęt elektroniczny1000 zł1500 zł2000 zł
Sprzęt sportowy1500 zł
AssistancePomoc w przypadku kradzieży/utraty dokumentów,
pobyt osoby towarzyszącej – 100 euro/dzień,
opieka nad dziećmi,
opóźnienie lotu – 100 euro.
Pomoc w przypadku kradzieży/utraty dokumentów,
pobyt osoby towarzyszącej – 100 euro/dzień,
opieka nad dziećmi,
opóźnienie lotu – 100 euro.
Pomoc tłumacza,
pobyt osoby towarzyszącej – 450 zł/dzień,
opieka nad dziećmi,
opóźnienie lotu – 350 zł.
Pomoc w przypadku kradzieży/utraty dokumentów,
pobyt osoby towarzyszącej – 100 euro/dzień,
opieka nad dziećmi,
opóźnienie lotu – 100 euro.
Zdarzenia pod wpływem alkoholuW cenieW cenieW cenie
Ruchomości domowe5000 zł5000 zł5000 zł
Choroby przewlekłeW cenieW cenieW cenieW cenie
Sporty ekstremalne+81 zł+92 zł+60 zł+91 zł
Nurkowanie+81 zł+92 zł+60 zł+108 zł
Dane na podstawie obliczeń w kalkulatorze ubezpieczenia turystycznego Mubi (25.01.2023)

Okazuje się, że koszt ubezpieczenia nie przekracza 70 zł, co daje maksymalnie ok. 9 zł za dzień ochrony! Warto też zwrócić uwagę, że polisa od AXA Partners jest zaledwie o 14 zł droższa od najtańszej oferowanej przez Proamę, za to zawiera aż trzykrotnie wyższą sumę ubezpieczenia kosztów leczenia.

Algieria – podstawowe informacje

Nazwa Algieria pochodzi od nazwy najstarszej osady i współczesnej stolicy kraju, Algieru, strategicznie położonego miasta portowego, będącego bramą zarówno do Europy, jak i Bliskiego Wschodu. Większość ludności kraju żyje na północy. 

Algieria nie jest państwem jednolitym etnicznie. Choć lwia część społeczeństwa arabskiego (lub arabsko-berberyjskiego) identyfikuje się z arabską kulturą algierską, to jednak plemiona berberyjskie, szczególnie w bardziej odizolowanych południowych regionach górskich i pustynnych, wciąż kultywują zwyczaje i tradycje berberyjskie. 

Podstawowym językiem Algierii jest arabski, którym posługuje się około 82% ludności. Francuski kolonializm, którego kraj doświadczył w przeszłości, spowodował, że język francuski jest drugim językiem wielu wykształconych Algierczyków, za to angielski nie jest aż tak popularny, choć sytuacja ta powoli zaczyna się zmieniać, szczególnie wśród młodszych pokoleń. Wielu mieszkańców Algierii posługuje się również różnymi dialektami języka berberyjskiego.

CZY WIESZ, ŻE …

Pierwotnym językiem Algierii był berberyjski, a język arabski pojawił się w tym kraju na przelomie VII i VIII wieku wraz z kulturą arabską i religią muzułmańską, a raczej wraz z armiami arabskiego kalifatu. Od tamtego czasu Arabowie dominują nie tylko w Algierii, lecz w całym rejonie Maghrebu (Maroko, Algieria, Tunezja, Libia, Sahara Zachodnia, Mauretania). Kiedy przybyli Francuzi, próbowali pozbyć się rodzimej kultury, a jednym ze sposobów, w jaki to zrobili, było narzucenie arabskiej ludności języka francuskiego. Jednak zamysł ten ewidentanie się nie powiódł, a w momencie uzyskania niepodległości język arabski został ogłoszony językiem urzędowym. W konsekwencji to arabski i berberyjski są językami najczęściej używanymi w życiu codziennym, natomiast Francuski jest stopniowo wycofywany, choć pozostaje ważnym językiem w biznesie oraz w niektórych dziedzinach nauki i techniki. Jest także nauczany w wielu szkołach jako drugi język.

Algieria leży w północnej Afryce. Od wschodu graniczy z Tunezją i Libią, od południa z Nigrem, Mali i Mauretanią, od zachodu z Marokiem i Saharą Zachodnią (de facto z Marokiem, które sprawuje kontrolę nad Saharą Zachodnią), a od północy z Morzem Śródziemnym. Algieria zajmuje powierzchnię 2 381 751 kilometrów kwadratowych, co czyni ją największym krajem Afryki i dziesiątym co do wielkości krajem na świecie. 

Prawie dziewięć dziesiątych terytorium Algierii składa się z sześciu saharyjskich prowincji na południu kraju, jednak 90% ludności i większość miast znajduje się wzdłuż żyznego wybrzeża, znanego jako Tell, czyli wzgórze. Klimat jest pustynny, choć w zimie na wybrzeżu występują deszcze. Tylko 3% algierskiej ziemi nadaje się pod uprawę rolną.

Centra starych miast nazywane są Kasba, co oznacza twierdzę. Zazwyczaj znajdował się w tym miejscu zespół zabudowań o charakterze obronnym, który górował nad miastem. Wiele takich fortyfikacji przetrwało w Algierii do dzisiaj w świetnym stanie. Współcześnie jest to plac otoczony wąskimi alejkami, gdzie sprzedaje się różne tradycyjne rzemiosła, od dywanów, przez kosze, po wyroby garncarskie. Poza najstarszymi dzielnicami w architekturze dominują wpływy zachodnie i arabskie. 

Największym miastem jest stolica kraju, Algier, położony na północy, na wybrzeżu Morza Śródziemnego. Jest to najstarsze miasto w kraju, którego początki sięgają prawie trzech tysięcy lat wstecz, do czasów fenickich. Służyło jako stolica kolonialna zarówno pod rządami osmańskimi, jak i francuskimi. 

W Kasbie położonej w centrum Algieru wiele budynków jest zniszczonych, ale wąskie uliczki tętnią życiem, dzieci się bawią, kupcy zachwalają swoje towary, a ludzie spacerują i robią zakupy. Kasba otoczona jest nowszymi budynkami w stylu europejskim. Miasto to eklektyczna mieszanka nowoczesnych wieżowców i tradycyjnej tureckiej oraz islamskiej architektury. Port w Algierze jest największy w kraju i stanowi centrum przemysłowe.

Oran, aglomeracja na zachód od Algieru, jest drugim co do wielkości miastem w kraju. Zostało zbudowane przez Arabów w 903 roku i przez kilkaset lat było ważnym punktem wymiany handlowej z Europą. W 1509 roku zostało zajęte przez Hiszpanów, którzy rządzili niem przez kolejne dwa wieki.  Następnie przechodziło z rąk do rąk, będąc nawet w pewnym momencie bazą piracką, aż w 1831 roku zostało zajęte przez Francuzów. W związku z tym wykazuje więcej wpływów europejskich niż jakiekolwiek inne miasto w Algierii, mieszcząc dużą liczbę katedr i francuskiej architektury kolonialnej.

Obszar oddalony nieco bardziej od wybrzeża to skalisty i suchy płaskowyż, na którym wypasa się bydło, głównie owce i kozy. Za płaskowyżem znajduje się Atlas Saharyjski, część długiego łańcucha gór Atlas –  stanowi on  granicę, za którą rozciąga się Wielki Erg Zachodni, będący już częścią Sahary. 

CIEKAWOSTKA

Technicznie rzecz biorąc, Sahara jest trzecią co do wielkości pustynią na świecie, nie zaś tą największą. Znajduje się na tej liście za Arktyką i Antarktydą, które są pustyniami lodowymi, ale jednak pustyniami. Mało tego, Sahara nie jest nawet największą na świecie pustynią piaszczystą, gdyż to zaszczytne miano przypada pustyni Ar-Rab al-Chali, znajdującej się na Półwyspie Arabskim. Zaledwie 20% powierzchni Sahary to pustynia piaszczysta, reszta go pustynie żwirowe i kamieniste. Mimo to Sahara poraża swoim ogromem. Zajmuje powierzchnię 9 mln km2, rozciągając się aż na 11 państw, w tym Maroko, opisywaną w tym artykule Algierię, Tunezję, Egipt, Mali, Nigru oraz Sudan. Co ciekawe, temperatura w głębi Sahary w nocy spaść może nawet do 20 kresek poniżej zera!

Warto dodać, że pomimo wysiłków rządu algierskiego, który usiłował powstrzymać ten proces poprzez nasadzanie sosen, Sahara wciąż przesuwa swoje granice dalej i dalej na północ. Jest to proces wolny, lecz systematyczny. 

Rozległa przestrzeń za Atlasem Saharyjskim nie jest jednak tak martwa, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Żyją tam  węże, jaszczurki i lisy. Liczne są także oazy, w których rosną daktylowce i drzewa cytrusowe.

Społeczeństwo i kultura Algierii

Jedzenie w Algierii

Narodowym daniem Algierii jest kuskus, czyli gotowanych na parze okrągłych ziaren pszenicy podawanej z jagnięciną lub kurczakiem, gotowanymi warzywami i sosem. Jest to tak podstawowe danie w algierskiej diecie, że jego nazwę w języku arabskim, ta’am, tłumaczy się jako „jedzenie”. Bardzo często, w postaci dodatków, na algierskich stołach ląduje cebula, rzepa, rodzynki, ciecierzyca i czerwona papryka, a także sól, pieprz, kminek i kolendrę. Kuskus może być podawany na słodko, z dodatkiem miodu, cynamonu lub migdałów. 

Popularna jest również jagnięcina, którą często przyrządza się na otwartym ogniu i podaje z chlebem. Danie to nazywa się mechoui. Inne popularne potrawy to chorba – pikantna zupa; dolma, mieszanka pomidorów i papryki oraz bourek, specjalność Algieru, składająca się z mięsa mielonego z cebulą i smażonymi jajkami, zwinięta i usmażona w cieście. Tradycyjnym posiłkiem berberyjskim wśród biedniejszej ludności jest ciasto z mieszanych ziaren i napój zmieszany z pokruszonego koziego sera, daktyli i wody.

Kobiety w Algierii

Kobiety pracują prawie wyłącznie w domu, zajmując się wszystkimi domowymi obowiązkami. Nie licząc rolnictwa, gdzie kobiety często pracują obok mężczyzn w polu, tylko 7% algierskich kobiet pracuje poza domem, większość z nich w tradycyjnie kobiecych zawodach, takich jak sekretarki, nauczycielki czy pielęgniarki. Kobiety mogą ubiegać się o urzędy publiczne, ale takie próby są nadal niezwykle rzadkie i często nieskuteczne.

Jak to w arabskiej kulturze bywa, kobiety w Algierii uważane są za słabsze od mężczyzn i wymagające ochrony. Najważniejsze decyzje powierza się mężczyznom. Panie żyją w bardzo wąskim kręgu społecznym, ograniczającym się do domu i rodziny. Niepodległość uzyskana od Francji w 1962 roku nie przyniosła większych zmian w tej sferze. 

Na mocy ustawy z 1984 roku kobiety uzyskały prawo do opieki nad dziećmi oraz do własnego posagu. Jednak prawo to uznaje kobiety za osoby  w zasadzie dożywotnio nieletnie, które potrzebują zgody męża lub ojca na większość interakcji społecznych, w tym na pracę poza domem. Decyzja o rozwodzie należy wyłącznie do męża. Oficjalnie dopuszczalne jest, choć w praktyce niezwykle rzadkie, posiadanie przez mężczyzn do czterech żon.

Małżeństwa w Algierii są tradycyjnie aranżowane albo przez rodziców pary, albo przez profesjonalną swatkę. Małżeństwo jest uważane nie tylko za związek dwóch osób, ale także, a może przede wszystkim, za związek dwóch rodzin. Uroczystości weselne trwają przez wiele dni. Pan młody pokrywa koszty uroczystości.

W plemionach berberyjskich panują nieco odmienne zasady, które znacznie różnią się pomiędzy poszczególnymi grupami. Rola kobiet z najliczniejszego berberyjskiego plemienia, Kabylów, jest najbardziej zbliżona do tradycji arabskiej; nie mogą one dziedziczyć majątku ani ponownie wyjść za mąż bez zgody męża, który się z nimi rozwiódł. 

Kobiety z plemienia Chaouia, choć nadal ograniczone społecznie, uważane są za posiadające specjalne magiczne moce, co daje im nieco wyższy status. M’zabici opowiadają się za równością społeczną, dążąc do alfabetyzacją mężczyzn i kobiet w swoich wioskach. 

Tuaregowie są anomalią wśród kultur szeroko rozumianego świata muzułmańskiego, ponieważ ich społeczeństwo jest zdominowane przez kobiety, które kontrolują gospodarkę i własność prywatną, a edukacja jest zapewniona na równi chłopcom i dziewczętom.

Islam w Algierii

99% obywateli Algierii to muzułmańscy sunnici. W kraju istnieje niewielka społeczność żydowska, której obecność sięga wieków wstecz. Chrześcijaństwo istniało w Algierii od czasów rzymskich, ale mimo wysiłków Europejczyków, zwłaszcza francuskich kolonizatorów, aby nawrócić Algierczyków, liczba algierskich chrześcijan jest bardzo mała. 

Islam stanowi nie tylko podstawę życia religijnego w Algierii, ale jest również traktowany jako wspólna płaszczyzna zarówno kulturową, jak i duchowa, spajająca kraj. Wśród algierskich muzułmanów istnieje szeroki wachlarz praktyk religijnych, przy czym mieszkańcy wsi wykazują sie w tym zakresie większą ortodoksją.

Na pustyni istnieją pozostałości rdzennej religii berberyjskiej, która została prawie całkowicie wchłonięta przez islam. Pomimo sprzeciwu zarówno francuskich kolonizatorów, jak i rządu algierskiego, który postrzegał tę religię jako zagrożenie dla wspomnianej jedności kraju, nadal istnieją organizacje, zwane bractwami, które trzymają się swoich magicznych praktyk i ceremonii. 

Podziały społeczne

Większość Algierczyków to ludzie ubodzy. Najlepiej radzą sobie wykształceni mieszkańcy największych miast. Generalnie, co wcale nie jest niczym niezwykłym również w innych krajach, niezależnie od regionu świata, mieszkańcy miast patrzą z góry nie tylko na Berberów, ale także na wiejskich, półkoczowniczych Arabów, którzy mówią innym dialektem. 

Tożsamość narodowa Algierii opiera się na połączeniu kultury berberyjskiej i arabskiej. Silny wpływ islamu we wszystkich aspektach życia Algierczyków tworzy poczucie tożsamości, które wykracza poza granice kraju, obejmując inne narody arabskie. 

Pomiędzy Arabami i Berberami istnieje pewna nieufność, która sięga wieków wstecz, do podboju tych terenów przez arabskich osadników. Chociaż większość Berberów przyjęła religię islamską, pozostają oni odrębni kulturowo i nawet jeśli są zmuszeni do migracji do miast w poszukiwaniu pracy, wolą żyć w klanach i nie integrować się z dominującym społeczeństwem arabskim. 

Stroje tradycyjne

W miastach większość mężczyzn, a także niektóre młodsze kobiety, noszą się na modłę europejską. Tradycyjnym strojem jest biała wełniana peleryna noszona na długą bawełnianą koszulę. Na ramiona zarzuca się czasem pelerynę wierzchnią, zwaną burnusem; na lato jest ona wykonana z lnu, a na zimę z wełny. Czasami burnus jest gładki, a czasami zdobiony fantazyjnymi haftami, wskazującymi na bogactwo właściciela. Tradycyjnym nakryciem głowy jest czerwony fez owinięty białą tkaniną. Przypomina on czapkę, w której często przedstawiany jest słynny Alladyn. 

Strój kobiet jest podobny, choć, jak łatwo można się domyślić, w większym stopniu zasłania ciało. Haik, czyli strój z materiału owijanego spiralnie wokół ciała, oplata je od głowy do stóp i jest noszony na luźne spodnie, które są zebrane w kostce. 

Gospodarka Algierii

Gospodarka Algierii opiera się głównie na ropie naftowej i gazie ziemnym. Kraj ten posiada piąte co do wielkości złoża gazu ziemnego na świecie i jest jego drugim co do wielkości eksporterem. Posiada również czternaste co do wielkości złoża ropy naftowej na świecie.

W momencie uzyskania niepodległości gospodarka opierała się głównie na rolnictwie, jednak od tego czasu inne gałęzie przemysłu przyćmiły znaczenie upraw rolnych, co nie jest niczym zaskakujący, biorąc pod uwagę, jak mały areałem rolniczym dysponuje Algieria. 

Ponadto przemysł rolniczy jest nękany przez susze, proces pustynnienia, nierozwinięty system irygacyjny brak maszyn, a także przez politykę gospodarczą rządu, która faworyzuje przemysł.

Większość produkowanej żywności przeznaczona jest na rynek lokalny, a najpopularniejsze uprawy to pszenica, jęczmień, kukurydza i ryż, a także owoce i warzywa. Jednak Algieria jest w stanie wyprodukować tylko 25% swojego zapotrzebowania na żywność.

Kraj ma poważny problem z bezrobociem, a odsetek osób niezatrudnionych, zwłaszcza na obszarach wiejskich, sięga często 30%. To powoduje, że wielu młodych mężczyzn wyjeżdża do miast w poszukiwaniu pracy. Spora liczba Algierczyków wyemigrowała do Francji. Wielu z nich wraca do domu latem, aby zobaczyć się z rodziną.

Algieria – co warto zobaczyć

Ruiny rzymskie w Timgad – Starożytne Timgad zostało założone przez największego z rzymskich imperatorów, Trajana, na miejscu dawnej kartagińskiej osady. Kompleks ruin został w 1982 roku wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jest on znany jako światowej klasy przykład rzymskiego planowania miejskiego.

Spacerując po tym miejscu, łatwo wyobrazić sobie zgiełk miasta, jaki panował w czasach rzymskich. pewnością jedno z najlepszych stanowisk archeologicznych w tym regionie Afryki Północnej. Dobrym pomysłem będzie wykupienie usług przewodnika, który ożywi historię tego miejsca oraz wyjaśni, jak wyglądała codzienność rzymskich obywateli dwa tysiące lat temu. 

Kasba w Algierze – białe domy i wąskie uliczki sprawiają, że łatwo wyobrazić sobie życie w tym miejscu przed wiekami. Radzimy skorzystać z usług licencjonowanego przewodnika i trzymać wszystkie cenne rzeczy, jak portfel i dokumenty, w miejscach, w których nie dosięgną ich liczne w tej Kasbie dłonie kieszonkowców i drobnych złodziei. 

Konstantyna – trzecie co do wielkości miasto Algierii, które częściowo zawieszone jest nad stromym kanionem, nad którym przewieszony został most linowy i już sama podróż tym mostem wzbudzić może sporo emocji, a u bardziej wrażliwych na ekspozycję osób – strach. Ostrzegamy jednak, że na tym liczba atrakcji w Konstantynie się kończy. 

Sahara – Pustynia Algierska, jak nazywana jest część Sahary położona na terytorium Algierii, pokrywa blisko 90% powierzchni kraju. Wizyty na południu Algierii i w regionie Sahary są dokładnie monitorowane przez władze. Wiele z miast i regionów na południu jest często niedostępnych dla zwiedzających, jednak kiedy wycieczka w te rejony Algierii jest możliwa, osoby mające w sobie żyłkę podróżnika, nie powinny się wahać. 

Wyprawa z otoczonego czerwonymi murami pustynnego miasta Tamanrasset, położonego głęboko w regionie Hoggar, do Tassili, miasta granicznego blisko Nigru na dalekim południu Algierii, jest niesamowitym doświadczeniem, którego nigdy nie zapomnisz.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o Algierię

Jakie dokumenty są potrzebne w Algierii?

Obywatele polscy wybierający się do Algierii muszą wyrobić wizę w Ambasadzie Algierii w Warszawie. Ponadto konieczny jest paszport lub paszport tymczasowy, które będą ważne przez minimum 6 miesięcy od daty przyjazdu do Algierii. Algierska straż graniczna może też zażądać okazania biletu powrotnego lub środków na jego zakup.

Czy w Algierii obowiązują obostrzenia covidowe?

Nie. 1 listopada 2022 roku zniesiono obowiązek przedstawiania negatywnego testu PCR. Już wcześniej nie obowiązywała w Algierii kwarantanna oraz konieczność wykonania testu po przylocie.

Czy w Algierii jest bezpiecznie?

Algieria to jeden z tych krajów, do których MSZ odradza podróży, które nie są konieczne, argumentując to dużym zagrożeniem terrorystycznym, a także niepokojami społecznymi związanymi z trudną sytuacją społeczno-gospodarczą.

PODSUMOWANIE
  • Algieria to pustynny kraj położony na północy Afryki, będący największym państwem tego kontynentu.
  • 90% powierzchni Algierii zajmuje Sahara.
  • Stolicą kraju jest położony nad Morzem Śródziemnym Algier.
  • Oficjalnym językiem w Algierii jest arabski.
  • Zdecydowana większość mieszkańców Algierii to wyznawcy islamu.
  • Oprócz wycieczki na Saharę, będąc w Algierii warto zobaczyć m.in. starożytne ruiny miasta TImgad czy stare miasto (kasba) w Algierze.
zdjęcie autora
Autor artykułu: Michal Rosiak

Content manager w porównywarce ubezpieczeń Mubi.pl. Dba, by każdy artykuł poradnikowy pojawiający się w naszym serwisie miał odpowiednią wartość merytoryczną i nie urągał zasadom języka polskiego. Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego na kierunku Historia oraz Wyższej Szkoły Bankowej we Wrocławiu na kierunku Zarządzanie. Posiada sześcioletnie doświadczenie w prasie tradycyjnej i internetowej.

Wystaw ocenę
15,00
Loading...

Dołącz do dyskusji

0 komentarzy

avatar autora komentarza

Uprzejmie informujemy, że komentarze zawierające wulgaryzmy lub informacje niezgodne z zasadami języka polskiego nie będą publikowane w serwisie.


Skomentuj jako pierwszy!