Agent ubezpieczeniowy

Definicję agenta ubezpieczeniowego podaje art. 3 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń. Agent ubezpieczeniowy to przedsiębiorca, inny niż agent oferujący ubezpieczenia uzupełniające, wpisany do rejestru agentów i wykonujący działalność agencyjną na podstawie umowy agencyjnej, która została zawarta z zakładem ubezpieczeń.

Jak wygląda praca agenta ubezpieczeniowego?

Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 8 Ustawy o dystrybucji ubezpieczeń agent jest dystrybutorem ubezpieczeń, więc w związku z tym jego zadania polegają, m.in. na:

  • czynnościach przygotowawczych, których celem jest zawarcie umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej;
  • zawieraniu takich umów w imieniu zakładu ubezpieczeń;
  • udziale w sprawach o odszkodowanie lub świadczenie w ramach zawartych umów;
  • udzielaniu informacji o ubezpieczeniach.

Wszystkie zadania dystrybutora ubezpieczeń są określone w art. 4 ust. 1 i 2 Ustawy o dystrybucji ubezpieczeń.

Jak zostać agentem ubezpieczeniowym?

Aby rozważać poważnie zawód agenta ubezpieczeniowego:

  • musisz mieć pełną zdolność do czynności prawnych;
  • nie możesz być osobą prawomocnie skazaną za umyślne przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, życiu i zdrowiu, wiarygodności dokumentów, ochronie informacji, obrotowi gospodarczemu, mieniu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub skarbowe;
  • musisz udzielić rękojmi należytego wykonywania czynności agencyjnych;
  • musisz mieć co najmniej wykształcenie średnie lub średnie branżowe;
  • musisz zdać egzamin przeprowadzony przez zakład ubezpieczeń.

Osoby fizyczne mogą wykonywać czynności agencyjne po wpisaniu do rejestru agentów.

Egzamin na agenta ubezpieczeniowego

Zasady egzaminu na agenta ubezpieczeniowego są określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 21 sierpnia 2018 r. w sprawie egzaminu dla osób ubiegających się o wykonywanie czynności agencyjnych, czynności dystrybucyjnych zakładu ubezpieczeń oraz czynności dystrybucyjnych zakładu reasekuracji.

Rozporządzenie definiuje precyzyjnie zakres tematyczny egzaminu na agenta ubezpieczeniowego. Pokrótce można wyróżnić takie bloki tematyczne, jak:

  1. pojęcie ryzyka,
  2. system ubezpieczeń gospodarczych w Polsce,
  3. sumy i wartości ubezpieczenia,
  4. podstawowe regulacje prawne dotyczące działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej oraz dystrybucji ubezpieczeń,
  5. podstawowe zagadnienia z zakresu prawa gospodarczego i cywilnego,
  6. etyka zawodowa,
  7. ubezpieczenia na życie,
  8. pozostałe ubezpieczenia osobowe i ubezpieczenia majątkowe,
  9. szczegółowe zasady zawierania umów ubezpieczenia,
  10. składki ubezpieczeniowe,
  11. zasady likwidacji szkód.

Zakład ubezpieczeń, w którym szkoli się kandydat na agenta ubezpieczeniowego, ustala termin egzaminu i informuje o nim KNF, nie później niż na 10 dni przed ustaloną datą. Egzamin ma formę pisemną bądź z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego i zawiera łącznie 100 pytań. Na udzielenie odpowiedzi dostaje się 120 minut.

Osoby ubiegające się o wykonywanie czynności agencyjnych i dystrybucyjnych zakładu ubezpieczeń muszą uzyskać łącznie minimum 70 punktów (1 poprawna odpowiedź = 1 punkt).

Inne zasady egzaminu dotyczą osób, które planują pracować, np. jako agenci zajmujący się umowami ubezpieczeniowymi w bankach.

Po zdaniu egzaminu przez kandydata zakład ubezpieczeń zgłosi agenta do KNF. Wpis do rejestru kosztuje 110 zł. Wpis otrzymuje się w ciągu 30 dni.

Agent ubezpieczeniowy, który pracuje na własny rachunek dla kilku ubezpieczycieli i wykonuje te same zadania, ma obowiązek posiadać ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej. Minimalna suma gwarancyjna OC to:

  • 1 250 618 euro – na jedno zdarzenie,
  • 1 875 927 euro – na wszystkie zdarzenia.

Powyższe kwoty przelicza się na złotówki po kursie NBP.