Nadzór finansowy

Nadzór finansowy w Polsce dotyczy działań, których celem jest prawidłowe funkcjonowanie rynku finansowego i zapewnienie mu stabilności oraz bezpieczeństwa. Dzięki krajowemu nadzorowi finansowemu jego uczestnicy, np. kredytobiorcy, osoby ubezpieczone, osoby ubezpieczające, itp. mają chronione interesy. Dotyczy on m.in. rynku kapitałowego, ubezpieczeniowego, emerytalnego, bankowego.

Komisja Nadzoru Finansowego w Polsce 

Krajowy nadzór finansowy w Polsce sprawuje Komisja Nadzoru Finansowego, która czuwa nad takimi sektorami jak:

  • ubezpieczeniowy,
  • kapitałowy,
  • bankowy,
  • emerytalny,
  • kas spółdzielczych.

Ponadto KNF nadzoruje instytucje płatnicze i biura usług płatniczych, instytucje pieniądza elektronicznego. Czuwa również nad prawidłowym funkcjonowaniem rynku finansowego, jego rozwojem i zwiększaniem konkurencyjności.

Zadanie KNF polega także na edukowaniu i informowaniu konsumentów o najistotniejszych wydarzeniach na rynku finansowym. Zajmuje się również współtworzeniem projektów i aktów prawnych, które dotyczą nadzoru finansowego, oraz dąży do pojednawczego i polubownego rozstrzygania sporów. Szczególnie tych, które dotyczą podmiotu podlegającego nadzorowi KNF i jego klientów.

Nadzór finansowy nad rynkiem ubezpieczeniowym

Art. 329 ust. 2 Ustawy o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej określa, na czym polega nadzór finansowy nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji.

Ustawa podaje, że w ramach nadzoru finansowego nad rynkiem ubezpieczeniowym:

  • są chronione interesy osób ubezpieczających, ubezpieczonych i uprawnionych w ramach umów ubezpieczeniowych;
  • chroni się także interesy cedentów w przypadku cesji ubezpieczeniowej, którą stosuje się np. w ubezpieczeniach na życie i ubezpieczeniach mieszkań, kiedy cedent będący kredytobiorcą przenosi swoje prawa z polisy na cesjonariusza, czyli w tym wypadku bank;
  • pilnuje się, czy zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przestrzegają przepisów prawa, które dotyczą m.in. wymogów wypłacalności;
  • wydawane są zezwolenia na podjęcie działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej;
  • ocenia się, czy zakłady ubezpieczeń i reasekuracyjne sprawnie zarządzają ryzykiem.

Oprócz działań wymienionych wyżej podejmowane są także inne, opisane w ustawie.