Porównaj oferty ubezpieczenia nieruchomości
Ubezpiecz mieszkanie lub dom nawet na 3 000 000 zł na Mubi!
Zarówno najemca, jak i osoba wynajmująca mieszkanie powinni zadbać o to, aby umowa najmu została zawarta na piśmie. Odpowiednio skonstruowana umowa zabezpieczy interesy stron i pomoże uniknąć ewentualnych nieporozumień. W poniższym artykule wskazujemy, jakie elementy powinna zawierać umowa najmu mieszkania. Z tekstu dowiesz się również, na jakie zapisy należy zwrócić szczególną uwagę.
W poniższym artykule poruszamy następujące kwestie:
Do umowy najmu mieszkania stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (art. 659-692) oraz ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminnym i o zmianie Kodeksu cywilnego. Powyższe przepisy nie przewidują specjalnej formy, w której umowa powinna zostać zawarta, jednak w interesie stron leży to, aby umowa została zawarta na piśmie.
Odpowiednio skonstruowana umowa najmu mieszkania zabezpieczy prawa wynajmującego oraz najemcy, ponadto pomoże uniknąć ewentualnych wątpliwości i niedomówień. Należy również wspomnieć, że zgodnie z art. 660 Kodeksu cywilnego umowa powinna zostać zawarta na piśmie, jeśli dotyczy najmu na czas dłuższy niż rok – w przypadku niedochowania formy pisemnej umowę poczytuje się jako umowę zawartą na czas nieoznaczony.
Umowa najmu mieszkania powinna zawierać przede wszystkim następujące elementy:
Poza powyższymi elementami, w umowie można uregulować dodatkowe kwestie – jak np. kaucję czy wypowiedzenie – choć należy pamiętać, że w tym względzie nie przysługuje stronom zupełna dowolność. Zapisy nie mogą być sprzeczne z ustawą o prawach lokatorów. W przypadku gdy zapisy umowy naruszają powyższe przepisy, stosuje się ustawę.
W dalszej części artykułu znajdziesz podpowiedzi, na jakie elementy warto zwrócić uwagę. Przed podpisaniem umowy zapoznaj się dokładnie z jej treścią,. Warto także poprosić wynajmującego, aby przesłał wzór umowy z wyprzedzeniem. Dzięki temu będziesz mógł na spokojnie przestudiować zawarte w niej zapisy.
Poza podstawowymi elementami, które wskazano we wcześniejszej części artykułu, umowa może zawierać dodatkowe postanowienia. Wynajmujący często w umowie dodają zapisy regulujące sprawy kaucji, wypowiedzenia czy możliwości podwyższenia czynszu. Poniżej przedstawiono kwestie, na które należy zwrócić szczególną uwagę.
Nie jest to obowiązkowy element umowy, ale w praktyce jednak jest dosyć często stosowany. Zgodnie z ustawą o prawach lokatorów, wynajmujący może uzależnić zawarcie umowy od wniesienia przez najemcę kaucji. Kaucja ma zabezpieczyć pokrycie należności z tytułu najmu, które będą przysługiwały wynajmującemu w dniu opróżnienia lokalu. Oznacza to, że wpłacona kaucja przeznaczona jest na pokrycie ewentualnych należności czynszowych, a także innych należności z tytułu najmu, np. kosztów uszkodzeń mieszkania.
Po zakończeniu umowy najmu kaucja jest zwracana najemcy z ewentualnym potrąceniem powyższych należności. Co istotne, termin zwrotu kaucji jest uregulowany ustawowo. Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy, kaucja podlega zwrotowi w ciągu miesiąca od dnia opróżnienia lokalu, a wynajmujący nie może ustalić w umowie dłuższego terminu. Ustawowo jest także uregulowana górna granica wysokości kaucji – kaucja nie może przekraczać dwunastokrotności miesięcznego czynszu, natomiast w przypadku najmu okazjonalnego – sześciokrotności.
W toku najmu wynajmujący może podnieść najemcy czynsz. W ustawie o ochronie praw lokatorów wskazano, w jaki sposób wynajmujący może tego dokonać.
Wynajmujący nie może również dowolnie ustalić terminu wypowiedzenia. Termin wypowiedzenia dotychczasowej wysokości czynszu wynosi 3 miesiące, chyba że strony ustalą w umowie dłuższy okres. Nie może być on jednak krótszy, aniżeli wskazano w ustawie. Co więcej, podwyższanie czynszu i innych opłat nie może odbywać się częściej niż raz na 6 miesięcy.
W ciągu 2 miesięcy od otrzymania informacji o podwyżce, lokator może odmówić przyjęcia nowych warunków. Powinien w tym celu wystosować odpowiednie pismo do wynajmującego. W przypadku złożenia takiego pisma, umowa ulegnie rozwiązaniu wraz z upływem terminu wypowiedzenia. Najemca może również zakwestionować podwyżkę, wnosząc do sądu powództwo o ustalenie.
W umowie powinny zostać wyszczególnione wszystkie opłaty, które obciążają najemcę – zarówno te stałe, jak i te, które będą płatne na podstawie zużycia. Strony mogą się dowolnie umówić, i przykładowo:
Bez względu na to, jak strony się umówią, najemca powinien zadbać o to, aby w umowie były wskazane wszystkie opłaty, które go obciążają. Dodatkowo, w umowie powinny zostać uregulowane termin oraz sposób płatności.
Zarówno w interesie wynajmującego, jak i najemcy leży to, aby w momencie wydania lokalu został sporządzony protokół. W protokole należy:
Często strony sporządzają dokumentację zdjęciową, aby udokumentować stan lokalu oraz wyposażenia. Taka praktyka jest jak najbardziej wskazana.
Obowiązki stron zostały wskazane w ustawie o ochronie praw lokatorów. W art. 6a wskazano obowiązki wynajmującego. Z kolei w art. 6b wskazano obowiązki najemcy. Szczególną uwagę należy zwrócić na art. 6b ust. 2 ustawy, w którym wskazano, jakie naprawy obciążają najemcę. Zgodnie z przepisem są to naprawa i konserwacja:
Najemca powinien zatem zadbać o to, aby zapisy umowne nie obciążały go w szerszym zakresie. Po zakończeniu umowy, najemca zobowiązany jest odnowić lokal i dokonać w nim obciążających go napraw.
Ustawa o ochronie praw lokatorów określa, w jakich sytuacjach i w jakich terminach właściciel może wypowiedzieć umowę najmu. Wynajmujący nie może narzucić w umowie mniej korzystnych warunków. Najemca powinien zatem zweryfikować, czy zapisy nie naruszają art. 11 ustawy. Ustawa nie narzuca jednak w tym względzie szczególnych obowiązków na lokatora. Zatem jeśli najemcy zależy na tym, aby móc w razie czego dogodnie wypowiedzieć najem, to powinno zostać to uregulowane w umowie.
Każda umowa najmu mieszkania powinna zawierać przede wszystkim oznaczenie stron (wynajmujący i najemca) i przedmiotu najmu (mieszkania). Ponadto powinny się w niej znaleźć: czas, na który zawarto umowę (w razie braku oznaczenia przyjmuje się, że umowę zawarto na czas nieokreślony), wysokość czynszu oraz prawa i obowiązki stron.
Kaucja to określona suma pieniędzy, która ma zabezpieczyć jedną ze stron umowy w razie niewywiązywania się drugiej strony z jej zapisów. W umowie najmu mieszkania wynajmujący może umieścić zapis uzależniający jej zawarcie od wpłacenia przez najemcę kaucji. Kaucja jest zwracana najemcy po zakończeniu umowy z ewentualnym potrąceniem należności z tytułu umowy najmu (np. kosztów uszkodzeń mieszkania).
Tak, ale tylko w przypadkach, które określa ustawa o ochronie praw lokatorów (np. w razie podwyższenia czynszu lub innych opłat za używanie mieszkania). W tym celu wynajmujący musi wypowiedzieć dotychczasową wysokość czynszu na piśmie, odpowiednio uzasadniając podniesienie opłat. Termin wypowiedzenia wynosi 3 miesiące.
Ubezpiecz mieszkanie lub dom
nawet na 3 000 000 zł na Mubi!
Dołącz do dyskusji