Czym jest reasekuracja?

Towarzystwa ubezpieczeniowe wymagają odpowiedniego zabezpieczenia finansowego. Zawierają więc umowy z innymi ubezpieczycielami w celu przekazania określonej części ryzyka. Sprawdź, w jaki sposób działa reasekuracja!

Reasekuracja – znaczenie terminu

Reasekuracja jest odstąpieniem przez ubezpieczyciela części lub całości ubezpieczonego ryzyka bądź też grupy ryzyk innemu towarzystwu ubezpieczeniowemu. Przekazanie ryzyka, wraz z odpowiednią częścią składek, odbywa się w zamian za udział reasekuratora w wypłacie potencjalnych świadczeń. Zakład ubezpieczeń, który dokonuje odstąpienia nazywamy cedentem lub reasekurorowanym. Natomiast towarzystwo ubezpieczeniowe, na którego rzecz doszło do przekazania ryzyka (inaczej cesji) jest nazywany reasekuratorem bądź cesjonariuszem.

Inaczej mówiąc, ubezpieczyciel (cedent, reasekurorowanym) zawiera umowę z drugim ubezpieczycielem (reasekuratorem, cesjonariuszem), zgodnie z którą odstępuje całość lub część ubezpieczonego ryzyka albo grupy ubezpieczonych ryzyk określonego rodzaju. Wraz z odstąpieniem ryzyka (cesją), towarzystwo ubezpieczeniowe przekazuje określoną część składki. W zamian reasekurator zobowiązuje się do pokrycia odpowiedniej części potencjalnego odszkodowania, które zostanie wypłacone klientom w momencie wystąpienia zdarzenia ubezpieczeniowego.

Reasekuracja ma charakter wtórny wobec ubezpieczenia. W jej wyniku nie powstają nowe fundusze ubezpieczeniowe. Przedmiotem reasekuracji jest ogólna sytuacja majątkowa reasekurowanego ubezpieczyciela. Dlatego reasekurację nazywa się “ubezpieczeniem ubezpieczycieli”.

Umowa reasekuracji – rodzaje

Ze względu na formę zobowiązań, wyróżniamy kilka rodzajów umów reasekuracyjnych:

  • umowy fakultatywne – ubezpieczyciel dobrowolnie decyduje się na przekazanie ryzyka i ustala jego wymiar. Zawiera się ją w sytuacjach, w których ryzyko jest na tyle duże lub specyficzne, że przekracza możliwości danego ubezpieczyciela. Umowy fakultatywne dotyczą konkretnych umów ubezpieczenia;
  • umowy obligatoryjne – mają charakter obowiązkowy. Ubezpieczyciel zobowiązany jest do przekazania objętych umową ryzyk, a reasekurator musi je przyjąć;
  • umowy fakultatywno-obligatoryjne – ubezpieczyciel dobrowolnie wybiera, jakie ryzyka (i w jakiej proporcji) przekaże, natomiast reasekurator musi je przyjąć.

Ze względu na podział ryzyka, możemy wyróżnić:

  • umowy proporcjonalne – reasekurator przejmuje na siebie pewną część ryzyka i w takiej samej części pokrywa ewentualne odszkodowanie;
  • umowy nieproporcjonalne – odpowiedzialność reasekuratora zależy od wysokości pojedynczej szkody lub od łącznej wysokości szkód, nie zaś od wymiaru ryzyka, jaki na siebie przejmuje.

Umowa reasekuracyjna określa tak zwany zachowek, a więc poziom, od którego zaczyna działać reasekuracja. Jest to określona procentowo lub kwotowo wartość szkód.

Zważywszy na stronę umowy reasekuracyjnej, możemy wyróżnić:

  • reasekuracja bierna – odstępowanie ryzyka przez ubezpieczyciela (cedenta/reasekurorowanego);
  • reasekuracja czynna – przyjmowanie ryzyka przez ubezpieczyciela (reasekuratora/cesjonariusza).

Funkcje reasekuracji

Podstawowym celem reasekuracji jest podział i wzajemna wymiana ryzyka. Reasekuracja minimalizuje niebezpieczeństwo strat przekraczających fundusze własne ubezpieczyciela zostaje. Dzięki umowie reasekuracyjnej, towarzystwo ubezpieczeniowe uzyskuje ochronę w sytuacji, gdy część ryzyka przekracza jego możliwości finansowe lub równowaga jego portfela ubezpieczeniowego (obsługiwanego zakresu ryzyk i przedmiotów ubezpieczenia) zostaje zachwiana.

Reasekuracja umożliwia prowadzenie operacji ubezpieczeniowych w szerszej skali. Towarzystwo ubezpieczeniowe zachowuje bowiem elastyczność w zakresie akceptacji wielu zróżnicowanych ryzyk. W konsekwencji ubezpieczyciel jest w stanie rozwijać jakościowo lepsze usługi.

Podstawowymi funkcjami reasekuracji są:

  • stabilizacja wyników finansowych ubezpieczyciela;
  • zwiększanie możliwości akceptacyjnych ubezpieczyciela;
  • wzmacnianie podstaw finansowych ubezpieczyciela.

Reasekuracja jest istotnym rozwiązaniem zwłaszcza dla mniejszych ubezpieczycieli, które nie mają odpowiednich środków własnych, a ich portfel ubezpieczeniowy cechuje brak stabilności. Współpraca z reasekuratorem pozwoli im na zachowanie płynności finansowej.

Znaczenie reasekuracji dla ubezpieczonych

Reasekuracja stanowi zabezpieczenie towarzystw ubezpieczeniowych. Jednakże reasekuracja ma znaczenie również dla klientów, którzy korzystają z usług ubezpieczycieli. Dzięki umowie reasekuracyjnej, ubezpieczony, a więc osoba podlegająca ochronie z tytułu ubezpieczenia, ma większą pewność, że firma ubezpieczeniowa podoła realizacji świadczenia. Innymi słowy, klient firmy ubezpieczeniowej otrzymuje zapewnienie, że ubezpieczyciel jest finansowo zdolny do wypłaty odszkodowania. Nawet jeśli sumę gwarancyjną lub sumę ubezpieczenia ustalono na bardzo wysokim poziomie.

O jakich kwotach mowa? Suma gwarancyjna ubezpieczenia OC wynosi:

  • 1,22 mln euro na jednego poszkodowanego oraz 6,07 mln euro na jedno zdarzenie drogowe – w przypadku szkód na osobie;
  • 1,22 mln euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego skutki są objęte ubezpieczeniem bez względu na liczbę poszkodowanych – w przypadku szkód w mieniu.

Natomiast suma ubezpieczenia AC zależy od wartości pojazdu.

W ogólnych warunkach ubezpieczenia często znajduje się zapis, że dane osobowe mogą być udostępnione zakładom reasekuracji. Takie działanie jest zgodne z ustawą o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej.

Schemat relacji między ubezpieczonym, ubezpieczycielem a reasekuratorem.

PODSUMOWANIE
  • Reasekuracja to odstąpienie przez ubezpieczyciela części lub całości ryzyka bądź też grupy ryzyk innemu ubezpieczycielowi. Reasekuracja jest swego rodzaju “ubezpieczeniem ubezpieczyciela”.
  • W zależności od kryterium podziału, wyróżniamy kilka rodzajów umów reasekuracyjnych (umowy fakultatywne, umowy obligatoryjne i umowy fakultatywno-obligatoryjne; umowy proporcjonalne oraz umowy nieproporcjonalne).
  • W zależności od strony umowy reasekuracyjnej, wyróżniamy reasekuracji biernej (odstępowanie ryzyka) i czynną (przyjmowanie ryzyka).
  • Główne funkcje reasekuracji to stabilizacja wyników finansowych ubezpieczyciela, zwiększanie jego możliwości akceptacyjnych oraz wzmacnianie jego podstaw finansowych.
  • Dzięki reasekuracji, klienci towarzystw ubezpieczeniowych są chronieni przed ewentualną niewypłacalnością ubezpieczyciela.
Oceń artykuł:

Loading...
zdjęcie autora
Autor artykułu: Piotr Wojciechowski

Z branżą ubezpieczeniową związany od kilku lat. Wcześniej sprzedawał ubezpieczenia oraz obsługiwał je posprzedażowo. Dziś dzieli się swoją wiedzą, pisząc artykuły na temat produktów ubezpieczeniowych.

Dołącz do dyskusji

0 komentarzy
Skomentuj jako pierwszy!